Tokyo Story is een rustig, triest en onbeschrijfelijk mooi familieverhaal: het gaat over een reis die zijn belofte niet waarmaakt, over een leven dat door de moderne beschaving wordt verwoest en ten onder gaat.
Regie: Yasujirō Ozu, Japan 1953, 137 minuten, 35 mm, Japanse
Originele versie met Duitse ondertitels
Opnieuw duikt de grote traditionalist in de diepste krochten van zijn thema, dat draait om ouder worden, sterven, afstand doen en falen; de zin klinkt als een motto: „Ja, het is waar, als je jezelf kwijtraakt, kun je alleen maar naar elkaar zoeken en toch zul je elkaar niet vinden.”
Tegenover de vluchtigheid van de beleving en het heden zoekt Ozu zijn toevlucht in de volmaaktheid, met kristalheldere en toch ondoorgrondelijke beelden, waarvan het verdwijnpunt naar het oneindige wijst en waarvan de precisie hoogstens nog te vergelijken is met die van Robert Bresson. Met zijn rustige shots maakt deze uiterst verrassende figuur uit de hele filmgeschiedenis de grootste drama’s en de meest verborgen menselijke gevoelens voelbaar.” Bruno Jaeggi, Basler Zeitung, 5 juli 1983
In het voorprogramma: All My Life
Regie: Bruce Baillie, VS 1966, 3 minuten, 16 mm, zonder dialoog
