The Love Witch
Volgens Anna Biller is THE LOVE WITCH het verhaal van een „femme fatale vanuit vrouwelijk perspectief”, die zich onderdompelt in een magische, duistere wereld van verlangen en seksualiteit, waarin de elegante heks Elaine in een tijdloze setting op zoek gaat naar ware liefde. Dit leidt tot tragische gevolgen, aangezien haar obsessie met romantiek en bovennatuurlijke krachten onvoorspelbare resultaten teweegbrengt. De film is opgenomen op 35 mm en ontwikkeld in Technicolor; de nostalgische stijl doet denken aan horrorfilms uit de jaren 60. Weelderige kleurconcepten en de op Morricone geïnspireerde muziek creëren een retro-esthetiek die CAMP, gothic en zwarte humor verenigt. Biller belicht daarbij het vrouwenbeeld van Hollywood, dat het midden houdt tussen exploitatiefilms en alledaagse pornografie, en brengt zo tegelijkertijd een satirisch eerbetoon aan het heksenfilmgenre.
Om een nostalgische glamour en een door magie doordrenkte sfeer te creëren, is het kleurenthema van THE LOVE WITCH gebaseerd op paarse en lavendelkleurige tinten, die terugkomen in de grime en de kostuums en in het decor alomtegenwoordig zijn. Violet, dat vaak wordt geassocieerd met spiritualiteit en mystiek, symboliseert samen met rode en roze tinten ook passie en verleiding, wat hier twee centrale aspecten van de heldin verenigt.