Ze zijn niet meer weg te denken uit de openbare ruimte van alle Duitse steden, en ook voor het STAATSTHEATER KARLSRUHE liggen er tot nu toe twee: de Stolpersteine van de Keulse kunstenaar Gunter Demnig, die herinneren aan de slachtoffers van het Derde Rijk. De twee stenen voor ons gebouw zijn ter nagedachtenis aan de zangeres Lilly Jankelowitz en de acteur Paul Gemmeke. Ze herinneren aan het meest trieste hoofdstuk uit de Duitse cultuurgeschiedenis: theaters, nog maar kort daarvoor plaatsen van vrijheid en avant-garde, waren de eerste grote instellingen die direct na de machtsovername werden gelijkgeschakeld. Zo ook in Karlsruhe – een stad die zich vandaag de dag beroemt een plaats van tolerantie te zijn, en toch de hoofdstad was van het „eerste jodenvrije Gau”.
Hans-Werner Kroesinger en Regine Dura zijn de belangrijkste onafhankelijke makers van documentair theater in Duitsland. Hun producties ontstaan na uitgebreid onderzoek naar het materiaal, in de vorm van stukontwikkelingen samen met hun acteurs, onder meer over thema’s als de genocide in Rwanda, het Europese grensagentschap Frontex of het Zuidoost-Europese front van de Eerste Wereldoorlog. In 2007 ontving Kroesinger de Brüder-Grimm-prijs van de deelstaat Berlijn voor zijn jeugdtheaterproductie Kindertransporte in het Theater an der Parkaue. Voor het STAATSTHEATER ontwikkelden Dura en Kroesinger in 2011 de tramvoorstelling Karlsruhe – Stadt der Gerechten.
