De geschiedenis van de westerse beeldhouwkunst is al sinds de oudheid nauw verweven met het idee van het lichaam. Of ze nu uitgehouwen, gemodelleerd of gegoten waren, beelden werden eeuwenlang ontworpen als solide monolieten – als vaste en in zichzelf gesloten lichamen, als min of meer imposante en zware objecten in de ruimte. Onze voorstellingen en verwachtingen van wat een moderne of hedendaagse sculptuur is, worden nog steeds in belangrijke mate bepaald door juist dat concept van de lichaamssculptuur, dat formeel is gebaseerd op de drie elementaire categorieën massa, volume en zwaartekracht. Of het nu lichaamsgerelateerd is, zoals bij Auguste Rodin, of geabstraheerd, zoals bij Richard Serra, beeldhouwkunst is nog steeds in de eerste plaats massa, volume en zwaartekracht.
De tentoonstelling ‘Negatieve ruimte’ wil de kijk op de moderne en hedendaagse beeldhouwkunst veranderen en een ander verhaal over de beeldhouwkunst vertellen. Het doel van de tentoonstelling is om de relaties tussen beeldhouwkunst en ruimte nadrukkelijk vanuit de ruimte zelf te benaderen. Meer dan 200 tentoongestelde werken behandelen het sculpturale fenomeen in relatie tot uiteenlopende ruimteconcepten: vrije ruimtes, om-, holle en tussenruimtes, spiegel-, licht- en schaduwruimtes, virtuele gegevensruimtes enz. De tentoonstelling biedt een uitgebreid overzicht van de beeldhouwkunst die, in tegenstelling tot de traditionele definitie, zich richt op contouren en leegte.
