Rondleiding door het museum
gratis rondleiding door de tentoonstelling Anna Barham: delirious mantra
De Londense mediakunstenaar houdt zich onder andere bezig met digitale spraakherkenning en de kans op fouten daarbij. De rondleiding biedt inzicht in de achtergronden van de tentoonstelling.
Over de tentoonstelling:
In een digitale context die ons ertoe verleidt te geloven in naadloze en onmiddellijke communicatie, wordt de fysieke wrijving in de taal iets dat moet worden gladgestreken. Systemen zoals automatische spraakherkenning worden gekenmerkt door hegemoniale opvattingen over welke stemmen ertoe doen en welke taalkundige vormen het waard zijn om erkend te worden.
Anna Barham (*1974, Sutton Coldfield), die in de Badischer Kunstverein haar eerste uitgebreide solotentoonstelling in Duitsland presenteert, onttrekt zich aan deze afvlakking van taal en plaatst in plaats daarvan het onvertaalbare en het niet-reduceerbare in het middelpunt van onze aandacht. Haar artistieke praktijk verbindt taal met het beeldende en het performatieve om te laten zien welke associatieve betekenissen inherent aan een woord kunnen zijn, maar pas aan het licht komen door een nieuwe verschuiving van de afzonderlijke delen ervan.
Barham behandelt taal zowel als plastisch als akoestisch materiaal en vult de tentoonstelling met geluiden en stemmen. Handen vormen en vervormen letters uit geometrische vlakken; tekst slingert zich door de tentoonstellingsruimtes, rondom en over de institutionele architectuur en de inrichting heen; een grootformaat UV-printer produceert woorden en beelden; en uit de verste ruimte klinkt de onophoudelijke roep van een cicade.
Sinds 2013 werkt Anna Barham met de foutgevoeligheid van spraakherkenning om nieuwe betekenissen te ontsluiten en de materialiteit van de stem en haar onderbrekingen op de voorgrond te plaatsen. Voor de kunstenares zijn het juist deze texturen en processen van het luisteren die het potentieel van de stem uitmaken. In haar nieuwe geluidswerk ZYX ( 2026) beschouwt ze de door automatische spraakherkenning veroorzaakte fouten als hallucinaties.
Wat in eerste instantie lijkt op een verkeerd waargenomen tekst, is in plaats daarvan een nieuwe manier van denken en schrijven die radicaal tegenover automatisering, standaardisatie en autoriteit staat.
Samengesteld door Anja Casser
De tentoonstelling wordt gesubsidieerd door het Innovationsfonds Kunst van het Ministerie van Wetenschap, Onderzoek en Kunst van Baden-Württemberg en is te zien tot en met 14 juni 2026.
Anna Barham ( *1974, Sutton Coldfield) woont en werkt in Londen. Ze werkt met video, geluid, drukwerk, installaties en performance. In haar werk houdt ze zich bezig met taal die zich beweegt tussen verschillende materiële vormen, technologieën en lichamen. Barham studeerde wiskunde en filosofie aan de Universiteit van Cambridge, voordat ze van 1997 tot 2001 kunst studeerde aan de Slade School of Fine Art in Londen. In 2019 was ze artist in residence aan St John’s College van de Universiteit van Oxford. Ze is docent aan de Ruskin School of Art in Oxford en aan de University of the Arts in Londen en rondt momenteel haar praktijkgerichte doctoraat af aan de Universiteit van Oxford.
Haar werken zijn opgenomen in belangrijke collecties, waaronder de Tate, de Government Art Collection en het Victoria & Albert Museum in Londen, het SFMOMA in San Francisco en het Centro Galego de Arte Contemporánea (CGAC) in Santiago de Compostela.
In een digitale context die ons ertoe verleidt te geloven in naadloze en onmiddellijke communicatie, wordt de fysieke wrijving in de taal iets dat moet worden gladgestreken. Systemen zoals automatische spraakherkenning worden gekenmerkt door hegemoniale opvattingen over welke stemmen ertoe doen en welke taalkundige vormen het waard zijn om erkend te worden.
Anna Barham (*1974, Sutton Coldfield), die in de Badischer Kunstverein haar eerste uitgebreide solotentoonstelling in Duitsland presenteert, onttrekt zich aan deze afvlakking van taal en plaatst in plaats daarvan het onvertaalbare en het niet-reduceerbare in het middelpunt van onze aandacht. Haar artistieke praktijk verbindt taal met het beeldende en het performatieve om te laten zien welke associatieve betekenissen inherent aan een woord kunnen zijn, maar pas aan het licht komen door een nieuwe verschuiving van de afzonderlijke delen ervan.
Barham behandelt taal zowel als plastisch als akoestisch materiaal en vult de tentoonstelling met geluiden en stemmen. Handen vormen en vervormen letters uit geometrische vlakken; tekst slingert zich door de tentoonstellingsruimtes, rondom en over de institutionele architectuur en de inrichting heen; een grootformaat UV-printer produceert woorden en beelden; en uit de verste ruimte klinkt de onophoudelijke roep van een cicade.
Sinds 2013 werkt Anna Barham met de foutgevoeligheid van spraakherkenning om nieuwe betekenissen te ontsluiten en de materialiteit van de stem en haar onderbrekingen op de voorgrond te plaatsen. Voor de kunstenares zijn het juist deze texturen en processen van het luisteren die het potentieel van de stem uitmaken. In haar nieuwe geluidswerk ZYX ( 2026) beschouwt ze de door automatische spraakherkenning veroorzaakte fouten als hallucinaties.
Wat in eerste instantie lijkt op een verkeerd waargenomen tekst, is in plaats daarvan een nieuwe manier van denken en schrijven die radicaal tegenover automatisering, standaardisatie en autoriteit staat.
Samengesteld door Anja Casser
De tentoonstelling wordt gesubsidieerd door het Innovationsfonds Kunst van het Ministerie van Wetenschap, Onderzoek en Kunst van Baden-Württemberg en is te zien tot en met 14 juni 2026.
Anna Barham ( *1974, Sutton Coldfield) woont en werkt in Londen. Ze werkt met video, geluid, drukwerk, installaties en performance. In haar werk houdt ze zich bezig met taal die zich beweegt tussen verschillende materiële vormen, technologieën en lichamen. Barham studeerde wiskunde en filosofie aan de Universiteit van Cambridge, voordat ze van 1997 tot 2001 kunst studeerde aan de Slade School of Fine Art in Londen. In 2019 was ze artist in residence aan St John’s College van de Universiteit van Oxford. Ze is docent aan de Ruskin School of Art in Oxford en aan de University of the Arts in Londen en rondt momenteel haar praktijkgerichte doctoraat af aan de Universiteit van Oxford.
Haar werken zijn opgenomen in belangrijke collecties, waaronder de Tate, de Government Art Collection en het Victoria & Albert Museum in Londen, het SFMOMA in San Francisco en het Centro Galego de Arte Contemporánea (CGAC) in Santiago de Compostela.