Karim en Mo zetten de tijd stil
Vanuit zijn raam heeft Karim uitzicht over de hele Lerchenstraße. Elke dag observeert hij samen met zijn vriend Mo de bewoners van het grote huis aan de overkant. Daar hebben de mensen sneeuwwitte haren of helemaal geen haar, en ze dragen veelbetekenende knopjes in hun oren. Bovendien lijken ze allemaal last te hebben van een soort slowmotion-effect. Dat is nu eenmaal een ‘bejaardentehuis’, wordt hen uitgelegd. Mo en Karim zijn er zeker van: ouder worden moeten ze koste wat kost vermijden! Maar hoe kun je de tijd stilzetten? Moet je alle klokken verbannen? Of blijf je jong als je geen verjaardag viert? De vrienden doen er alles aan om het ouder worden tegen te houden – totdat ze op een dag meneer Lila ontmoeten, een buurman van daar, met wie de tijd inderdaad in een oogwenk voorbijgaat …
Auteur Coco Plümer verkent in *Ey, Alter!* op speelse wijze het thema tijd en opent een dialoog tussen de generaties, waarin de vreugde van het ontdekken en de schoonheid van het anders-zijn centraal staan.
Het stuk en de enscenering zijn gesubsidieerd in het kader van ‘Nah dran! Nieuwe stukken voor het kindertheater’, een samenwerkingsproject van het Kinder- en Jeugdtheatercentrum in de Bondsrepubliek Duitsland en het Duitse Literatuurfonds e. V., met middelen van de commissaris van de bondsregering voor Cultuur en Media.
