CARMEN

Zij is de belichaming van erotiek op het operapodium: Carmen, de femme fatale bij uitstek. Voor haar laat brigadier Don José zijn burgerlijke bestaan achter zich en volgt hij haar naar de onderwereld van oplichters en smokkelaars. Maar hun hartstochtelijke affaire duurt slechts kort, en al snel moet Don José het opnemen tegen de gevierde stierenvechter Escamillo in de strijd om de liefde van Carmen in de arena. Dolgekweld door jaloezie confronteert Don José Carmen, en de tragedie neemt onvermijdelijk zijn loop.

Het laatste toneelwerk van Georges Bizet kende een ongeëvenaarde triomftocht en behoort vandaag de dag tot de meest opgevoerde opera’s ooit. Wereldberoemde melodieën zoals Carmens „Habanera“ of het couplet van de opschepperige Escamillo „Votre toast“ zijn uitgegroeid tot opera-hymnen. Met deze opera ontstond ook de mythe van Carmen: sensualiteit, verleiding en de wispelturigheid van de liefde zijn de associaties die dit schitterende vrouwelijke personage oproept. Ze neemt wat ze wil – een absolute provocatie voor een patriarchale samenleving, die Carmen meedogenloos misbruikt als projectievlak voor alles wat op driftig niveau onderdrukt wordt. De keerzijde van het verhaal is het geweld tegen vrouwen die een zelfbepaald leven voor zichzelf opeisen. Daarbij vertelt Carmen bijna nog meer over het dodelijke verlangen van een man die, in zijn verscheurdheid tussen twee vrouwen en het verlies van zijn positie, geen andere uitweg ziet dan de moord op zijn ontrouwe geliefde.

Regisseur Immo Karaman daagt in zijn enscenering de klassieke rolpatronen van Carmen uit. Door de ogen van de dader Don José vervagen de scherpe grenzen tussen realiteit en waanzin. Met analytische scherpzinnigheid richten we onze blik op de donkerste hoeken van de menselijke psyche tussen seks en geweld.