van Elfriede Jelinek
Er wordt een heerser gekozen. Het volk begeeft zich naar de stembus
en bepaalt wie de macht over het land zal krijgen.
Daarbij vertrouwen ze blindelings op degene die hen het einde van hun schulden en het einde van de werkloosheid voorspelt. Uiteindelijk vieren ze een nieuwe koning die belooft hun land weer tot grootheid te leiden. Maar ook hij is blind – van woede, van haat, van zelfgenoegzaamheid – en verblind door zijn eigen rijkdom aan onroerend goed, golfbanen en casino’s. Met haar portret van de blanke man die „tsjilpend“ en zonder oog voor de chaos die hij achterlaat zijn „koninklijke weg“ naar de macht zoekt, heeft de Oostenrijkse Nobelprijswinnares Elfriede Jelinek een tekst geschreven over huidige en toekomstige machts- en genderverhoudingen. De opzienbarende opvoeringen van teksten van Elfriede Jelinek in het STAATSTHEATER werden door publiek en critici geprezen – recentelijk nog *Schatten* (*Eurydike zegt*). Haar nieuwste stuk verbindt de Amerikaanse president met mythische koningsfiguren, van Lear tot Oedipus. Tegelijkertijd is het ontroerend persoonlijk, doordat het de vraag oproept wat Jelinek als auteur nog te zeggen heeft in het licht van zo’n figuur.
De werken van de Slowaakse kunstenares Sláva Daubnerová schommelen tussen theater, performance, installatie en nieuwe media. Ze staat in Slowakije bekend als een van de spannendste en veelzijdigste kunstenaressen van haar generatie en debuteert met dit werk in het STAATSTHEATER.
