Gemeentehuis Grötzingen
De begane grond, die in zijn oorspronkelijke staat bewaard is gebleven en in 1583 door steenhouwers uit Grötzingen werd gebouwd, laat ook vandaag de dag nog zien dat het stadhuis een centraal knooppunt was. De inmiddels dichtgemetselde poortboog helemaal rechts aan het gebouw diende als in- en uitgang voor de karren van kooplieden naar een kleine overslaghal.
De vroegere vakwerkconstructie werd daarentegen tijdens de Dertigjarige Oorlog volledig verwoest. Pas twintig jaar later, in 1668, werd op het bewaard gebleven stenen metselwerk het vakwerk opgetrokken dat we vandaag de dag kennen.
Vijf jaar later werd met de bijdragen van de inwoners van Grötzing een klok in de toren van het stadhuis geïnstalleerd, die de burgers onder andere bij belangrijke stemmingen naar de grote raadzaal riep. Deze klok kan overigens vandaag de dag nog steeds worden geluid.
In 1875 werd de gehele buitengevel van het stadhuis bedekt met een pleisterlaag, waardoor het vakwerk niet meer zichtbaar was.
Pas na het einde van de Eerste Wereldoorlog werd onder burgemeester Karl Jäck de oorspronkelijke staat van de gevel hersteld. Het stadhuis heeft verder alle oorlogsconflicten doorstaan, ook al stond het altijd in het middelpunt van de belangstelling. In de jaren vijftig en zestig vond een grondige renovatie van het historische stadhuis plaats, waarbij het dak, de balkenconstructie en de buitenmuren werden hersteld.
Tussen 2016 en 2019 is het historische stadhuis volledig gerenoveerd, in alle vakgebieden en ruimtes. Ook de inrichting en de techniek zijn aangepast aan de huidige eisen.
De burgerzaal, voorheen de raadzaal, doet tegenwoordig dienst als tentoonstellingsruimte en trouwzaal, en als locatie voor feestelijke evenementen. Daarnaast zijn het kantoor van de burgemeester, de informatiebalie met het bureau voor gevonden voorwerpen en de inlichtingendienst, en het hoofdkantoor en de burgerlijke stand drukbezochte aanspreekpunten.
Burgerzaal met een permanente tentoonstelling van schilderijen van de historische kunstenaarskolonie van Grötzing
De geschiedenis van de schilderskolonie in Grötzingen begon in 1889 met de aankoop van een zomerhuis door Friedrich Kallmorgen. Kort daarna kocht de dierenschilder Otto Fikentscher de Augustusburg, een voormalig markgraaflijk-Badisch kasteel, waar hij zich met zijn vrouw Jenny vestigde. Hun schildercollega’s uit Karlsruhe, Gustav Kampmann, Franz Hein en Karl Biese, sloten zich met hun gezinnen bij hen aan. Ze stonden voortdurend in artistieke uitwisseling met de nabijgelegen Badische residentie, behoorden de Grötzingers tot de oprichters van de in 1896 opgerichte secessionistische „Karlsruher Künstlerbund“. De inwoners van Grötzingen speelden een grote rol in de hervormingsgerichte inspanningen van deze vereniging om artistieke wandversieringen voor scholen en woningen te bevorderen. De door de Künstlerbund vervaardigde lithografieën, die vooral via de Leipziger uitgeverijen Teubner en Voigtländer werden gedistribueerd, werden in heel Duitsland beroemd. Kort na 1900 viel de schilderskolonie van Grötzingen grotendeels uiteen.
De tentoonstelling wil een klein kijkje geven in de diversiteit en creatieve kracht van de kunstenaars van de historische kunstenaarskolonie Grötzingen.
Hierover is ook een brochure verschenen, die bij het gemeentebestuur te koop is.
Bezoeken tijdens de pandemie:
alleen na telefonische afspraak:
Maandag t/m vrijdag van 8 tot 12
Ma-wo van 14.00 tot 15.30 uur
do 14 – 16 uur
Groepsrondleidingen zijn op verzoek ook in het weekend mogelijk
Contact
Adres
Gemeentehuis Grötzingen
Rathausplatz 1
76229 Karlsruhe