De Sint-Stefanuskerk behoort tot de belangrijkste sacrale bouwwerken uit de classicistische periode in Karlsruhe. Het gebouw is ontworpen als een kruisvormige ronde kerk met vier even lange kruisarmen en wordt gekenmerkt door een opvallende koepel, een kerktoren en een zuilenhal bij het zuidelijke hoofdportaal. Daarmee behoort zij tot de belangrijkste classicistische koepelkerken in Zuidwest-Duitsland. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de kerk in 1944 zwaar beschadigd bij een luchtaanval, maar tussen 1951 en 1955 weer opgebouwd. In 2011 vond een uitgebreide renovatie en herinrichting van het interieur plaats.
De bouw is te danken aan de steun van groothertog Karl Friedrich, die het perceel in de Erbprinzenstraße ter beschikking stelde aan de katholieke parochie in Karlsruhe. De kerk werd gewijd aan de heilige Stefanus – ook als verwijzing naar prinses Stéphanie de Beauharnais, de adoptiedochter van Napoleon. Na haar huwelijk had zij zich aangesloten bij de katholieke gemeente in Baden en werd zo een belangrijke identiteitsbepalende figuur voor de gemeente.
De Sint-Stefanuskerk is ontworpen door Friedrich Weinbrenner, de toonaangevende architect van het classicisme in Karlsruhe. Met zijn kerken, openbare gebouwen en pleinen heeft hij het stadsbeeld van de ‘waaierstad’ op beslissende wijze gevormd. Ook de Sint-Stefanuskerk is een schoolvoorbeeld van Weinbrenners heldere vormentaal: evenwichtige verhoudingen, antieke voorbeelden en een representatieve, maar tegelijkertijd rustige vormgeving maken de kerk tot een sleutelwerk van zijn architectuur.
De actuele tijden voor de kerkdiensten vindt u hier.
Meer informatie vindt u ook in het stadslexicon van Karlsruhe .
