Een moderne permanente tentoonstelling biedt inzicht in de natuur van de Rijnoude. Op talrijke informatieborden en aan de hand van vele modellen worden de ontstaansgeschiedenis van de Rijn, het ecologische belang en de waarde van de uiterwaarden en de bedreiging ervan door menselijk gebruik weergegeven. De veranderingen in de Rijnuiterwaarden kunnen bovendien worden gevolgd in computersimulaties. In een 3D-visualisatie in realtime kan op een speelse manier een scenario van een dijkdoorbraak aan de Rijn worden gevolgd.
In een belevingsruimte voor kinderen en gezinnen worden thema’s rond natuurbescherming en informatie over de Rijnoude op een speelse en kindvriendelijke manier gepresenteerd. Zowel kleine als grote bezoekers kunnen hier ook ‘Pitsch’, de grote blauwe waterdruppel, vergezellen op zijn spannende reis door de waterkringloop. Het natuurbeschermingscentrum beschikt bovendien over een informatiebalie met een winkel.
Gedurende het jaar worden er diversewisselende tentoonstellingen, lezingen, seminars, workshops, natuurdagen, vakantieprogramma’s en kinderfeestjes aangeboden. Ook staan er natuurhistorische en natuurpedagogische rondleidingen op het programma. Daarnaast kunnen bezoekers ook zelfstandig gebruikmaken van voorzieningen zoals het bosbelevenispad en het wiskundepad, met behulp van een kleine mobiele buiten-gids interessante feiten over het uiterbos ontdekken of met behulp van een GPS-apparaat de „uiterbos-geocache“ opsporen.
Bauhaus in het natuurcentrum
De bouw van het natuurcentrum (voorheen het gemeentelijk vogelobservatorium) door Walter Merz vormt samen met het Rijnstrandbad het centrale onderdeel van het groenplan van wethouder Schneider voor het „Rheinpark Rappenwört“. Hier legde Schneider de
eerste steen voor praktijkgericht natuuronderwijs op de scholen in Karlsruhe. Maar ook bij de bestrijding van muggen speelde het vogelobservatorium een sleutelrol. Het uiteenlopende gebruik van de binnenruimtes leidde tot de groepering van de
één- tot drie verdiepingen tellende vier bouwdelen: de woning van de directeur, het leslokaal, het vogelhuis en de woning van de assistent. Ondanks de wisselende functies is het gebouw tot op de dag van vandaag vrijwel onveranderd gebleven. Het werd voor het laatst in april 1997 heropend als natuurbeschermingscentrum.
